BLOEDMOOI

Kan verandering en transformatie van restanten in plaats van verlies, als mogelijkheid gezien worden? Wat als we kiezen voor het laten gebeuren? Het loslaten. En wat is onze ‘intieme afstand’ tot de materie?Tussen leven en dood, mens en dier, mens en mens, mens en omgeving. De ruimte en energie tussen mensen en bomen en tijden. Altijd is er de zoekende weg van samengaan die vaak verandert. Wat zien we als we ons bewust zijn van transformatieprocessen? De verandering van dingen, daar waar het over gaat en dat wat er is. Wat groeit er en wat vergaat? Willen we dat vasthouden of loslaten?

 

In oktober 2017 lag er een dood konijntje voor de poort van het huis van mijn ouders. Hier begint mijn werk dat ik vanaf die tijd ben gaan maken. Hoe er van het levende dier alleen nog maar een lichaam overbleef dat nog zo levend aanvoelde bleef mijn aandacht vast houden. Hoe het lichaam later veranderde in een materiaal door het te villen, te vlezen en daarna te looien in een bad met water, zout en aluin liet me dichter bij dit proces komen. Ik verwonderde me over deze transformatie en ging me steeds meer verdiepen in het looien van dieren huiden en het werken met bloed. Het donkerrode vloeibare bloed transformeert naar harde glanzende stukjes zwart materiaal wanneer het water verdampt. Het bloed van een dier en het bloed van mijzelf zet ik tegenover elkaar. Wat gebeurt er als ik mijn eigen lichaamsmaterialen gebruik? Het bloed van mezelf dat een lichaam in een bepaalt punt van een cyclus suggereert, een toch niet nieuw leven, wordt iets blijvends.

 

Ik maak beelden van lichamen, huiden, wonden, intimiteiten, liefde, de mensen, energieën, het worden en zijn, de eenling in de veelheid. Ik verzamel vlechten en plukken haar. Ook ontving ik ongevraagd foto’s van verongelukte dieren. Mensen vroegen of ik hun plukken haar wilde hebben en af en toe had iemand een libel, vlieg of hommel voor me bewaard. De brieven die ik verstuur en ontvang veranderen steeds een bepaalde ontastbare ruimte. De brief als tastbaar middel. Zo ook de foto’s, de huiden, het haar en het opgedroogde bloed: Het tastbaar middel voor de bewegingen die plaats hebben gevonden en de ruimte tussen twee elementen zoals de mensen en dieren, het leven en de dood. Vol liefde en vragen en gesprekken. Vol aandacht, wil ik deze transformatieprocessen laten zien.

Tentoonstellingen  |  Projecten

2021

2021

2021

2021

2021

2020

2020

2020

2019

2019

2019

2019

2018

2018

2018

Blue Moon, Loop naar de maan!  |  Maanplein Heerlen  |  Cultura Nova

Expositie in de Etalage  | 

Open Studios Jan Van Eyck Academie  |  Maastricht

Nominatie Hermine Van Bers prijs 

 

The Studio #4  |  Bonnefantenmuseum  |  Maastricht  |  tot  05.09.2021

Recidency: Jan van Eyck academy  |  sept/dec 

Limburg Beeldende Kunst stipendium

Je Loopt Door Mijn Hoofd  |  Odapark  |  Venray

Multiply by Sharing  |  Werkplaats K  |  Kerkrade

Make the Future  |  Albert van Abbehuis  |  Dutch Design Week

'Hier zouden rozen moeten staan'  |  Fine-arts eindexamen expositie  |  Maastricht

 

B32  |  To be knocked unconscious, or in more extreme cases, killed by fruit group exhibition  |  Maastricht

Project: Schenking aan Van Bommel Van Dam, met Boris Dieleman en Froukje de Boer  |  Venlo

Päpershop  |  Hasselt

Museum Night Maastricht  |  Student Take Over  |  Natuurhistorisch museum | Maastricht